Eskişehir’in Seyitgazi ilçesinde yer alan Küllüoba Höyüğü’nde bulunan yaklaşık 5 bin yıllık kömürleşmiş ekmek kalıntısı, yapılan incelemelerle Tunç Çağı’na dair önemli bilgiler sundu. Arkeologlar tarafından ortaya çıkarılan buluntu, dönemin mutfak alışkanlıklarına ışık tuttu.
Yapılan incelemelere göre ekmek, MÖ 3200-3000 yıllarına tarihlendirildi. Ekmek kalıntısının bir yapının girişine bilinçli şekilde yerleştirildiği ve kırmızı toprakla örtülerek korunduğu tespit edildi. Uzmanlar, ekmeğin bir parçasının koparılmış olmasını ritüel amaçlı bir sunu olarak değerlendirdi.
Buluntunun detaylı şekilde incelenmesi için modern analiz yöntemleri kullanıldı. Araştırmacılar, Taramalı Elektron Mikroskobu, FTIR ve Raman spektroskopisi ile termal analiz yöntemlerinden yararlandı. Bu çalışmalar sonucunda ekmeğin yapısı moleküler düzeyde incelendi ve yaklaşık 5 bin yıl öncesine ait tarif büyük ölçüde yeniden oluşturuldu.
Analiz sonuçları, ekmeğin ana hammaddesinin gernik buğdayı olduğunu ortaya koydu. Hamura az miktarda mercimek unu eklendiği de belirlendi. Bu durum, dönemin insanlarının besin değerini artırmaya yönelik bir yaklaşım benimsediğini gösterdi. Ekmek içinde bitki sapı parçalarının bulunması ise tahılların tam öğütülmeden kullanıldığını ortaya koydu. Bu yöntemle lif oranı yüksek ve doyurucu bir ekmek üretildiği anlaşıldı.
Mikroskobik incelemelerde ekmekte hava boşlukları tespit edildi. Bu bulgu, ekmeğin mayalandığını gösterdi. Termal analizler ise pişirme sürecine dair bilgiler sundu. Ekmek kalıntısının 150-160 derece civarında kısa sürede pişirildiği belirlendi. Bu sonuçlar, dönemin pişirme tekniklerinin belirli bir bilgiye dayandığını ortaya koydu.
Elde edilen bulgular, Anadolu’da 5 bin yıl önce yaşayan insanların beslenme konusunda belirli yöntemler geliştirdiğini gösterdi. Çalışma, Lesaffre Türkiye’nin katkılarıyla yürütüldü ve sonuçlar uluslararası bilim dergilerinde yayımlandı. Bu veriler, arkeoloji ve gıda araştırmaları açısından yeni incelemelere temel oluşturdu.
