"Dün sabah piyasalar 6700 lira ile başladı. Çünkü Amerika ile İran arasındaki anlaşma gece saat 03.00’te ne sonuçlar doğuracak kimse bilmiyordu. Ama saat gece 03.00’ten sonra bir 2 haftalık daha anlaşmaya girince altın fiyatlarında yükselme oldu. Bunun sebebi de petrol fiyatlarında hafif düşme olması altın fiyatlarını bir nebze de olsa yükseltti.

Şimdi 15 gün boyunca altın fiyatları bence bu civarlarda oynayacak. Ama seyri her şey savaş devam edecek mi etmeyecek mi? Savaş şayet durursa altın fiyatlarında yükselme, şayet biraz daha devam ederse altın fiyatları düşecek. Çünkü dünyadaki bütün ülkeler petrole harcadıkları para arttığı için ekonomilerinde zorlanma var. Bu da faizin artmasına sebep olacağından dolayı altın fiyatları düşecek.

Bizim halkımız ta anneannelerinden babaannelerinden beri altına karşı bir istekleri var. Ve bizim bütün vatandaşımız altını yastığın altında tutmayı çok seviyorlar. Bankaları tercih etmiyorlar. Sebebi de bankalardaki alım satım arasının çok yüksek olması ve fiziki altın vermemesi. O yüzden bizim vatandaşımız genelde benim altınım baş ucumda dursun dediği için yatırımını fiziki olarak altına yapıyor. O yüzden yani bu sırf Eskişehir değil bütün 81 vilayette de altın herkesin elinde oldukça çok."

Gezi öncesinde katılımcıları uğurlayan Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanı Ayşe Ünlüce, programın yalnızca bir gezi olmadığını belirtti. Ayşe Ünlüce, “Geziler yalnızca birer ziyaret değil, aynı zamanda toplumsal bağları güçlendiren özel buluşmalar” ifadelerini kullandı. Katılımcılara iyi dileklerini ileten Ayşe Ünlüce, programın kültürel paylaşıma katkı sağladığını vurguladı.

Program kapsamında kadınlar, Sivrihisar’ın öne çıkan noktalarını yerinde görme imkânı buldu. Gezi rotasında Metin Yurdanur Açıkhava Müzesi, Sivrihisar Saat Kulesi ve Seyir Terası, Surp Yerortutyun Ermeni Kilisesi, Alemşah Türbesi ve Ulu Camii yer aldı. Bunun yanında Zaimağa Konağı, Sivrihisar Kilim Müzesi, Nasreddin Hoca Anıt Parkı, Hazinedar Camii, Kurşunlu Camii, Kılıç Mescid Minaresi, Aziz Mahmud Hüdayi Camii ve Arastalar Çarşısı da ziyaret edilen duraklar arasında bulundu.

Tarihi sokaklarda gerçekleştirilen gezide katılımcılar, ilçenin kültürel dokusunu yakından inceleme fırsatı buldu. Program yalnızca tarihi mekânlarla sınırlı kalmadı. Katılımcılar, Sivrihisar’ın öne çıkan lezzetlerini de deneyimledi. Özellikle bamya çorbası başta olmak üzere yöresel tatlar, geziye katılanlara sunuldu.

Geziye katılan kadınlar, daha önce görmedikleri pek çok yeri yerinde görmenin kendileri için önemli olduğunu ifade etti. Katılımcılar, programdan memnun ayrıldıklarını belirterek Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanı Ayşe Ünlüce’ye teşekkür etti.

Osmangazi Mahallesi Pazaryeri olarak bilinen alanda yükselen merkez, yalnızca alışveriş yapılan bir alan olarak değil, aynı zamanda insanların bir araya gelebileceği bir nokta olarak kurgulandı. Projenin bodrum katında organik pazar yer alacak. Üst katlarda ise kafeler, restoranlar ve çeşitli sosyal alanlar bulunacak. Bu alanların hem mahalle sakinlerinin ihtiyaçlarını karşılaması hem de gün içinde vakit geçirilebilecek bir ortam sunması hedefleniyor. Aynı zamanda projede yer alan ticari alanların bölge ekonomisine katkı sağlaması ve yerel esnafa destek olması planlanıyor.

Odunpazarı Belediye Başkanı Kazım Kurt, projeye ilişkin yaptığı açıklamada, “Osmangazi Mahallemizde yapımını sürdürdüğümüz bu merkez, yalnızca bir yapı değil; aynı zamanda sosyal hayatı güçlendirecek bir buluşma noktası olacak. Hemşehrilerimizin günlük yaşamına dokunan, onların ihtiyaçlarına cevap veren projeler üretmeye devam ediyoruz. Bu merkez tamamlandığında yalnızca Osmangazi’ye değil; Sümer, Kırmızıtoprak ve Vişnelik mahallelerimize de hizmet edecek” ifadelerini kullandı.

Daha önce hayata geçirilen kültür merkezleri, parklar ve sosyal tesislerin ardından planlanan bu yatırımın, bölgeye hem sosyal hem de ekonomik açıdan hareket kazandırması bekleniyor. İnşaatı büyük ölçüde tamamlanan cazibe merkezinin kısa süre içinde hizmete açılması planlanıyor.

Ziyaret sırasında görevli diş hekimleri, çocukların diş kontrollerini tek tek yaptı. Kontrollerin ardından çocuklara doğru diş fırçalama yöntemleri anlatıldı. Sağlıklı dişlere sahip olmanın yolları sade bir dille aktarıldı. Günlük bakımın neden önemli olduğu örneklerle açıklandı. Eğitim sürecinde çocukların ilgisini çeken yöntemler kullanıldı.

Etkinlik boyunca çocuklar merak ettikleri soruları diş hekimlerine sorma imkânı buldu. Anlatımlar sırasında eğlenceli anlar yaşandı. Renkli görüntülerin oluştuğu ziyarette çocukların sürece aktif katılım sağladığı gözlendi.

Ziyaret sonunda çocukların doğru diş bakımı konusunda temel bilgileri öğrendiği belirtildi. Etkinlikten memnun kalan minikler, poliklinikten mutlu ayrıldı.

Büyükşehir Belediyesi Fen İşleri Dairesi Başkanlığı ile Sosyal Hizmetler Dairesi Başkanlığı tarafından yürütülen çalışma, Eşitlik Birimi koordinasyonunda gerçekleştiriliyor. “Kadınlar için Alçı ve Boya Kursu” adıyla düzenlenen eğitim programında, katılımcılar duvar onarımı, alçı uygulamaları ve boya teknikleri gibi konularda bilgi edinecek. Eğitim sürecinde verilen bilgiler, atölye çalışmalarıyla pekiştirilecek.

Eğitimler, Eskişehir Büyükşehir Belediyesine bağlı Yenikent yerleşkesinde bulunan Fen İşleri Dairesi Başkanlığı atölyelerinde yapılacak. Kursa katılacak kadınların ulaşımı ise Kadın Danışma ve Dayanışma Merkezi önünden kaldırılacak servislerle sağlanacak. Program, kadınların kendi yaşam alanlarında daha bağımsız hareket edebilmesini hedeflerken, birlikte öğrenme sürecini de destekleyecek şekilde planlandı.

Kurs, 13-14 Nisan 2026 tarihlerinde gerçekleştirilecek. Programa katılmak isteyenler için kayıtlar 6-10 Nisan 2026 tarihleri arasında alınacak. Başvuruların 0 (222) 230 79 70 numaralı telefon üzerinden yapılabileceği bildirildi.

"Tepebaşı ilçemizde ciddi bir hizmet sıkıntısı var. İlçe adeta sorun yumağına dönmüş durumda. Buna rağmen belediye yönetimi, sorunları çözmek yerine algı yönetimiyle günü kurtarmaya çalışıyor. Kültür ve sanat etkinlikleriyle “çalışıyoruz” görüntüsü veriliyor ama sahaya baktığımızda ortada elle tutulur bir yatırım göremiyoruz.

Belediyenin borcu ortada. 880 milyon kısa vadeli, 400 milyonu aşan uzun vadeli borç var. Yaklaşık 1 milyar 300 milyon liralık bir yükten bahsediyoruz. Bu rakamlar, Odunpazarı Belediyesi’nin neredeyse üç katı. Neredeyse Eskişehir Büyükşehir Belediyesi ile yarışan bir borç tablosu var. Ama buna rağmen “her şey yolunda” deniliyor. Kusura bakmayın ama gidişat hiç de iyi değil.

Tepebaşı Belediyesi yatırım yapamıyor. Yapamadığı için de çözümü arsa satmakta arıyor. Meşhur AVM'nin hemen yanında bulunan mevcut bir otopark alanı için bile satış yetkisinin verilmiş olması durumu çok net bir şekilde ortaya koyuyor. Bu gidişat iyi değil. Tepebaşı Belediyesi'ni yönetmeye çalışanların sadece günü kurtarmaya çalıştığı gün gibi ortada.

Nerede projeler? Nerede kalıcı yatırımlar? Sayın Ahmet Ataç’a açıkça soruyoruz. 2014 yılından bu yana, yani son 12 yılda Tepebaşı’na kalıcı olarak ne kazandırdınız? Biz araştırdık, somut bir cevap bulamadık.

Plan ve Proje Müdürlüğü var. Fen İşleri var. Park ve Bahçeler var. Bütçeleri var, ödenekleri var. Ama sahada karşılığı nerede? Tepebaşı halkı yol bekliyor, park bekliyor, hizmet bekliyor. Esentepe’de, Şirintepe’de, Sütlüce’de, Çamlıca’da tablo ortada. Vatandaşın yaşadığı sorunlar ortada.

Zamanında bol bol reklamını yaptığınız elektrikli otobüsler nerede? Kent trafiğinde gören var mı? ESTÜ’ye ulaşımda ciddi sıkıntı var. Buradan açık çağrımızdır: Sayın Ahmet Ataç, en azından öğrenciler için düzenli seferler konulmasına vesile olun. Otobüslerin bir işe yaradığını Eskişehir halkı görsün.

Diğer yandan, belediye meclisinde yaşananlar da dikkat çekici. Meclis toplantılarını takip ediyoruz. Sayın Ahmet Ataç bazen var, bazen yok. 2025 yılı faaliyet raporu konuşuluyor, bütçeler tartışılıyor ama belediye başkanı salonda yok. Soruyoruz. Bu raporlar konuşulurken orada olmayacaksanız ne zaman olacaksınız? O koltuk eleştiriden kaçmak için değil, hesap vermek için vardır.

Tepebaşı Belediyesi CHP Grup Başkanvekili Atilay Dalgıç, “Herkes işine baksın. Merak etmeyin Tepebaşı'nda sorun yok” diyor. Ama gerçekler ortada. Sorun var, hem de ciddi sorunlar var.

Biz Anahtar Parti olarak şunu net bir şekilde ifade ediyoruz. Üreten, yatırım yapan, ayağını yorganına göre uzatan bir belediyecilik anlayışı mümkün. Biz bu anlayışı Tepebaşı’na kazandırmakta kararlıyız. Tepebaşı halkı artık laf duymak değil, hizmet görmek istiyor."

Turnuvada Türkiye’nin yanı sıra Fas, Paraguay, Özbekistan, Kosta Rika, Etiyopya, Norveç ve Uruguay mücadele edecek. Sekiz takımın yer aldığı kupada karşılaşmalar belirlenen program çerçevesinde oynanacak.

Türkiye U18 Kadın Millî Takımı, A Grubu’nda Fas, Paraguay ve Özbekistan ile karşılaşacak. Grup aşamasında oynanacak maçların ardından takımlar sıralamaya göre yoluna devam edecek.

Kadronun teknik ekibinde Eskişehirspor’un eski kalecilerinden Sinan Ören de yer alıyor. Sinan Ören, turnuvada kaleci antrenörü olarak görev yapacak. Daha önce Siyah Kırmızılar forması giyen Sinan Ören’in millî takım bünyesinde yer alması Eskişehir futbolu açısından dikkat çeken bir gelişme oldu.

UEFA Dostluk Kupası, 17 Nisan Cumartesi günü oynanacak karşılaşmalarla tamamlanacak. Turnuva boyunca takımlar hem deneyim kazanacak hem de uluslararası seviyede mücadele etme fırsatı bulacak.

Bağcıoğlu konuşmasında, “Milli Güvenlik konusu hassas bir konu. Yapılan açıklamalar farklı yönlere gidebilir. Siyaseten yanlış anlaşılabilir, içinden cımbızlanarak çekilip aleyhte kullanılabilir” ifadelerini kullandı.

Konuşmasında 15 Temmuz sonrasında Türk Silahlı Kuvvetleri ve Milli Savunma Bakanlığı yapısında önemli değişiklikler yaşandığını belirten Bağcıoğlu, “15 Temmuz'dan sonra gerek bu yapısal değişikliklerle veya başka düzenlemelerle Türk Silahlı Kuvvetleri, Milli Savunma Bakanlığı yapısı kökten değişti” dedi.

MİLLİ SAVUNMA POLİTİKALARI ANLATILDI

Cumhuriyet Halk Partisi’nin milli savunma politikalarının gönüllülük esasına göre çalışan emekli asker ve uzmanların katkılarıyla hazırlandığını belirten Bağcıoğlu, “Biz oturuyoruz tamamen gönüllülük esasına göre bize destek sağlayan emekli askeri personel, emekli güvenlik uzmanları ve emekli dış politika personeli ile açık kaynaklardan toplamış bilgilerle bir değerlendirmeye tabi tutuyoruz” ifadelerini kullandı.

Bağcıoğlu ayrıca parti bünyesinde Milli Güvenlik Danışma Kurulu oluşturulduğunu belirterek, emekli general, amiral ve güvenlik uzmanlarından oluşan kurulun düzenli toplantılar gerçekleştirdiğini söyledi. Bu kapsamda yaklaşık 140-150 sayfalık Milli Güvenlik Politika Belgesi hazırlandığını ifade etti.

TSK’NIN YAPISI VE PERSONEL HAKLARI

Türk Silahlı Kuvvetlerinin siyaset dışında tutulmasının öncelikli hedeflerinden biri olduğunu belirten Bağcıoğlu, “Türk Silahlı Kuvvetlerini siyaset dışı tutmak birinci önceliktir” dedi.

Askeri sağlık sistemi, askeri eğitim sistemi ve personel özlük haklarının da önemli başlıklar arasında yer aldığını ifade eden Bağcıoğlu, bu alanlarda düzenlemeler yapılmasının gerektiğini dile getirdi.

Bağcıoğlu konuşmasının devamında savunma sanayisine ilişkin değerlendirmelerde bulunarak, “Savunma sanayinde temel prensibimiz etkin, adil ve denetlenebilir bir proje yönetimi yapılmasıdır” ifadelerini kullandı.

TFF’nin resmi internet sitesinde yer alan maç bilgileri doğrultusunda karşılaşmanın stadyumu, Eskişehir Prof. Dr. Fethi Heper Stadyumu olarak güncellendi. Böylece bir süredir gündemde olan stat değişikliği resmiyet kazandı.

Kararın, Bursaspor Yönetim Kurulu’nun yaptığı girişimlerin ardından alındığı belirtildi. Bu gelişmeyle birlikte karşılaşmanın oynanacağı yer netlik kazanmış oldu.

Pazar günü oynanacak mücadele, 33 bin 500 kişi kapasiteli Eskişehir Prof. Dr. Fethi Heper Stadyumu’nda gerçekleştirilecek. Bursaspor açısından büyük önem taşıyan karşılaşmada, taraftarların da yoğun katılım göstermesi bekleniyor.

Olay, ilçede meydana gelen bir elektrik arızasına müdahale sırasında yaşandı. Elektriği kesmek için çalışma yaptığı belirtilen Ahmet Pak, bu sırada yüksek gerilim akımına kapıldı. Ağır yaralanan Ahmet Pak için çevredeki vatandaşların ihbarı üzerine sağlık ekipleri sevk edildi.

İlk müdahalenin ardından hastaneye kaldırılmak üzere yola çıkarılan Ahmet Pak, yapılan tüm müdahalelere rağmen kurtarılamadı.

Yaşanan olayın ardından bölgede inceleme başlatıldı. Yetkililer, olayın nasıl meydana geldiğine ilişkin çalışmanın sürdüğünü bildirdi.

Hayatını kaybeden Ahmet Pak için cenaze namazının Sivrihisar Aziz Mahmut Hüdayi Camii’nde kılındığı, ardından defnedildiği öğrenildi.

Kaza, Eskişehir’den Günyüzü ilçesine dönüş yolunda gerçekleşti. İki aracın kafa kafaya çarpışması sonucu meydana gelen kazada, diğer araçta bulunan bir vatandaş yaşamını yitirdi. Kazanın ardından sağlık ekipleri kısa sürede olay yerine ulaştı ve yaralılara ilk müdahaleyi yaptı.

Günyüzü Kaymakamı Muhammed Raşit Kurt ile şoförü Muhammet K., yapılan ilk müdahalenin ardından ambulansla Eskişehir Şehir Hastanesi’ne sevk edildi. Yaralıların hastanede tedavilerine başlandı.

Eskişehir Valisi Erdinç Yılmaz, kazanın ardından hastaneye giderek Günyüzü Kaymakamı Muhammed Raşit Kurt ve şoförü Muhammet K.’yı ziyaret etti. Ziyaret sonrası açıklamalarda bulunan Erdinç Yılmaz, kazanın iki aracın kafa kafaya çarpışması sonucu meydana geldiğini belirtti.

Erdinç Yılmaz, yaralıların sağlık durumlarına ilişkin, “Kaymakamımızın ve şoförümüzün sağlık durumları iyi” ifadelerini kullandı. Kazada hayatını kaybeden vatandaşla ilgili de konuşan Erdinç Yılmaz, “Vefat eden vatandaşımıza Allah’tan rahmet diliyorum. Kaymakamımıza ve şoförüne acil şifalar temenni ediyorum” dedi.

Kazayla ilgili inceleme başlatıldı.

"Eskişehirspor’u, Eskişehir’i ve Eskişehir taraftarlarını tebrik etmek lazım. Buradan başlayayım. Geçen hafta sonu Türkiye’de oynanan dört çok önemli maç vardı. Birincisi, şampiyonluğu ilgilendiren Trabzonspor-Galatasaray maçıydı. İkincisi, yine şampiyonluğu ilgilendiren Bursaspor-Mardin maçıydı. Üçüncüsü, yine şampiyonluğu ilgilendiren Fenerbahçe-Beşiktaş maçıydı. Dördüncüsü ise Eskişehirspor-Kütahyaspor maçıydı. Bu karşılaşma, sıralamadan bağımsız olarak rekabetin getirdiği bir mücadeleydi; kazananın ya da kaybedenin çok belirleyici olmadığı, ancak prestij açısından alınan galibiyetin oldukça kıymetli olduğu bir maçtı. Benim için bu maçların önüne Eskişehirspor maçı geçti.

Kütahyaspor’un burada yaptığı bazı stratejik hatalar var. Nedir mesela? Ben Kütahyaspor’un yerinde olsam, 8 puan farkla 2. Lig’e doğru giden bir takım olarak oradaki taraftara, şehre ve futbol kamuoyuna daha sıcak yaklaşırdım. Yalakalık yapmadan, liderliğin verdiği özgüvenle bu şehre gelmek isterdim.

Örneğin, “Eskişehirspor, biz bu ligden çıktık. İnşallah Eskişehirspor da play-off’tan şampiyon olur ve birlikte 2. Lig’de oynarız.” şeklinde bir açıklama yapılabilirdi. Böyle bir yaklaşımın ardından bu taraftar, onları Eskişehir çıkışında karşılar; şampiyonluklarını birlikte kutlar ve o şekilde uğurlardı. Ama sen çıkıp farklı göndermeler yaparsan, gereksiz hamlelerde bulunursan ve Eskişehirspor’u kendine doğrudan rakip seçersen bunun altında kalırsın. Çünkü burası bir futbol kenti. Şehir hazır, takım hazır, taraftar hazır, futbolcular hazır, yönetim hazır, teknik heyet hazır. Stadıyla birlikte bütün dinamikler seni bekliyor. Senin bu olumsuz reflekslerine karşılık burada mutlaka bir karşılık görürsün.

Burada, protokol tribününde görevli bir temsilciyle görüştüm. Bana, “Ben yıllardır Eskişehirspor maçlarına gelirim. Taraftarın bu kadar ateşli ve bu kadar düzgün tezahürat yaptığını görmedim ama Eskişehirspor taraftarını raydan çıkardılar.” dedi. Bunu söyleyen kişi de saha içinde görev yapan temsilci arkadaşlardan biriydi.

Ardından Kütahyaspor yöneticilerinin verdiği demeçler, prim açıklamalarının bu şekilde servis edilmesi gibi unsurlar maç öncesinde ortamı biraz gerdi. Elbette bu gerginlikten beslenen bir camiayız; çünkü yıllardır bu tür atmosferlerin içinde olan bir takımız. En zor dönemleri de yaşadık.

Sayın Başkanın da ifade ettiği gibi, camia olarak da şehir olarak da kültür olarak da Eskişehirspor ile kıyaslanabilecek bir durum yok. Dünya döndükçe Kütahya orada, Eskişehir burada kalacak. Takımlar değişir, oyuncular değişir, herkes değişir ama şehirler yerinde kalır.

Bu nedenle yöneticilerin daha aklıselim davranması gerekir. İki komşu ilin birbirine düşman olmasına yol açacak söylem ve eylemlerden uzak durulması gerekir. Kütahyaspor, bana göre yöneticileriyle bu süreçte sınıfta kalmıştır. Takım içindeki bazı futbolcuların yaptığı hareketleri ise konuşmaya gerek yok.

Maça gelirsek; Eskişehirspor karşılaşmaya gerçekten çok istekli ve arzulu başladı. Kütahyaspor ise haftalar öncesinden bu maça hazırlanmış olmasına rağmen nasıl bir atmosferle karşılaşacağını tam olarak kestiremedi. “Biz lideriz, atarız; beraberlik bile yeter” düşüncesiyle sahaya çıktı ancak karşısında bu kadar güçlü bir refleks gösteren bir Eskişehirspor bulacağını öngöremedi.

Maçın başında gelen golden sonra Kütahyaspor’un bir nebze rahatladığını düşünüyorum. Bu rahatlamayla birlikte kısa süreli topa sahip oldukları ve birkaç pozisyon buldukları anlar oldu. Ancak yaklaşık 10 dakika sonra gelen ikinci ve üçüncü gollerle birlikte oyunun dengesi tamamen değişti.

Rakip takımın santrforu Aykut Çift’in maç boyunca en çok yaptığı şeyin santra yapmak olması da bunun göstergesiydi. Her golden sonra topu alıp yeniden oyuna başlamak zorunda kaldılar. Bu gollerden sonra şunu net şekilde gördüler: Eskişehirspor hafife alınacak bir takım değil. Bu şehir de aynı şekilde hafife alınacak bir futbol kenti değil.

Bu maçta bütün oyuncuların katkısı vardı ancak birkaç ismi öne çıkarmak mümkün. Christopher Jakob Aydemir'i, Akın Akman’ı ve Tayfun Tatlı’yı sayabiliriz. Bunun yanında gözden kaçmaması gereken iki oyuncudan biri de sol bek Recep’ti. İlk iki golde de doğrudan katkısı var. İlk pozisyonda topu alıp Akın’a vermesi, Akın’ın ortası ve gol… Yani asistin asistini yaptı.

İkinci golde ise yine baskı var. Akın Akman’ın baskısıyla başlayan pozisyonda Kaan Baysal topu Recep’e aktardı. Recep’in ortası, ardından Akın Akman’ın topu alıp rakibini eksilterek vuruşu… Bu sekans içinde yine Recep’in katkısını net şekilde gördük.

Bu da bir sol bekin sadece savunmada değil, hücumda ve skor üretiminde de ne kadar etkili olabileceğini gösterdi. Oyuna yaptığı katkı oldukça belirgindi. Diğer tarafta ise Kütahyaspor’un sol beki farklı bir görüntü verdi.

Hakan Şapçı ve ekibi Kütahyaspor’u ciddi şekilde analiz etmiş. Sağ tarafta normalde hepimizin beklediği isim İsmail Kulet. Kadro okununca bir baktık, İsmail Kulet yok; kenarda Christopher Jakob Aydemir, santrforda Batuhan var. “Acaba bir şey mi oldu, sakatlık falan mı var?” derken meğer orayı taktik olarak değerlendirmiş. Christopher Jakob Aydemir'in Allah beline, kafasına, yani her şeyine kuvvet versin. Hakikaten ne desek az. O kafa nedir öyle? Çıkıp belden vurması, adamı sürükleyip götürmesi… Yaptıkları gerçekten takdire şayan.

Akın Akman’ın Tire ve Karşıyaka maçlarındaki yorgun oyunu hepimizi biraz tedirgin etmişti ama kendini bu maça hazırlamış. Aldığı her topta attığı iki gol… İnanılmaz motive olmuş. Gerçekten çok keyifli bir performans.

Tayfun Tatlı, çıkıp oradan geliyor ve ayağının üstüyle vuruyor; böyle vurulmaz bu topa. Goller insanı mest ediyor. İnanması zor, o kadar rahat. Bu kadar maç izledik, en rahat izlediğimiz maç buydu.

Maça giderken oldukça gergindik. Evden çıkıp yürürken kafamda birçok ihtimali düşündüm; beraberlik olursa stattaki atmosfer ne olur diye hesap yaptım. Ama aklımıza gelmeyecek bir oyun çıktı ortaya. Şunu da toparlamak istiyorum aslında. Eskişehirspor şunu gösterdi: Biz bu ligin üstünde bir takımız, bu ligin üstünde bir oyun oynuyoruz.

Liderle oynuyorsun; en azından bir karşı koy, bir şey yap. Ben açıkçası Kütahyaspor’un daha farklı bir oyun sergilemesini bekliyordum. Defans yaparak bekleyen, ardından Eskişehirspor’un üzerine gelmesini fırsata çevirip kontraataklarla gol arayan bir takım bekledim ama hiç öyle olmadı. Oyunu sıkıştıramadılar, kontrol edemediler. Zaten gol erken gelince dirençleri çabuk kırıldı.

Orta sahada oynayan Mustafa İnan’ın hakkını teslim etmek lazım. Böyle bir maçta bu kadar top çalınmaz. Gerçekten olağanüstü bir performans sergiledi. Bu kadar top kapıp üzerine bir de bu kadar isabetli pas vermek ciddi bir iş. İkinci goldeki pas organizasyonunda da yine Kaan Baysal vardı; onun Yakup’a aktarması da çok değerliydi.

Kısacası takım olarak, baştan sona herkes takdiri hak ediyor. Ayrım yapmadan tüm oyuncuları tebrik ediyorum. Teknik heyeti de ayrıca kutluyorum.

Başkan Ulaş Entok'a da bir parantez açmak istiyorum. Başkan bu güveni kolay kazanmadı; gerçekten zor kazandı. Güvenilmek çok kıymetli. Tribünleri tek tek gezip ortamı yumuşatması, taraftarın ona duyduğu güvenin bir göstergesi. Başkanın da bu güveni sonuna kadar hak ettiğini ve Eskişehirspor’a yakıştığını düşünüyorum.

Umarım bundan sonraki maçlarda da aynı performans sürer. Bu maçı aynı zamanda play-off’un bir provası, bir rövanşı gibi değerlendirmek gerekir. Yani “Biz buradayız ve bu oyuna sahibiz” mesajı verildi. Tabii play-off ayrı bir konu; o günün şartları belirleyici olur, garanti bir durum yok. Bunun altını net şekilde çizmek gerekir. Play-off sürecini ayrıca değerlendirmek lazım.

Pazar günkü maça gelince; çok önemli bir karşılaşmaydı. Süper Lig’de oynanan üç maçı örnek verdim ama bana göre en yaratıcı, en keyifli ve en önemli maç buydu. Atılan goller de son derece temiz, tartışmasız ve netti. Gerçekten kusursuz bir skor elde edildi."

Belediye tarafından başlatılan yeni uygulama kapsamında, “El Birliğiyle Temiz Çevre Temiz Tepebaşı” sloganıyla 42 farklı noktaya geri dönüşüm kafesleri yerleştirildi. Yapılan düzenleme ile birlikte kapıdan kapıya toplama sistemi kaldırıldı ve ambalaj atıkları için sabit toplama noktaları oluşturuldu. Bu sistemle birlikte atıkların farklı türlerle karışmasının önüne geçilmesi amaçlanıyor. Vatandaşlar, evlerinde ayrıştırdıkları ambalaj atıklarını bu noktalara getirerek geri dönüşüm sürecine dahil oluyor.

Belediye ekipleri tarafından haftalık olarak gerçekleştirilen çalışmalarla, kafeslerde biriken atıklar düzenli şekilde toplanıyor. Toplanan malzemeler ayrıştırıldıktan sonra belediyenin anlaşmalı olduğu lisanslı firmaya teslim ediliyor. Bu süreç sonunda geri dönüşüm tesislerine ulaştırılan atıklar yeniden işlenerek ekonomiye kazandırılıyor. Böylece doğal kaynakların korunmasına da katkı sağlanıyor.

Uygulamanın hem çevre kirliliğinin azaltılması hem de geri dönüşüm bilincinin artırılması açısından önemli olduğu belirtiliyor. Yetkililer, vatandaşların sürece aktif katılım göstermesinin sürdürülebilir bir gelecek için belirleyici olduğunu ifade ediyor.

Öte yandan geri dönüşüm kafeslerinin yerleştirildiği noktalar arasında Aşağısöğütönü Mahallesi Muhtarlığı önü, Bahçelievler Mahallesi Güllük Belde Evi önü, Çamlıca Mahallesi Tepebaşı Belediyesi İsmail-Nihal Akçura Aşevi önü, Ertuğrulgazi Mahallesi Mustafa Kemal Atatürk Spor Tesisleri Su Sporları Merkezi ve Behiç Erkin Spor Kompleksi yer alıyor.

Ertuğrulgazi Mahallesi Ahmet Bilek Deneyimli Kafe önü, Kumlubel Mahallesi Nasuh Akar Deneyimli Kafe önü, Sazova Mahallesi Elmalı Konakları, Hazreti Ali Camii ve muhtarlık önü ile Şirintepe Mahallesi Hüsamettin Ürün Parkı, muhtarlık önü, Sınır Park ve Halil Eren Parkı da uygulamanın hayata geçirildiği alanlar arasında bulunuyor.

Uluönder Belde Evi önü, Yenibağlar Mahallesi Ali Rıza Efendi Deneyimli Kafe önü, Yeşiltepe Mahallesi Şehit Piyade Uzman Çavuş Gürsel Demir Deneyimli Kafe önü, Zincirlikuyu Belde Evi önü ve Muttalıp Mahallesi Ova Evleri de belirlenen noktalar arasında yer alıyor.

Çukurhisar Hizmet Binası önü, Fevzi Çakmak Mahallesi Gürlife Hastanesi önü, Şeker Mahallesi TOKİ Sıraevler, Şeker Mahallesi Bilnet Okulları önü, Espark AVM önü ve Tepebaşı Belediyesi Fen İşleri Müdürlüğü şantiyesi de geri dönüşüm kafeslerinin bulunduğu diğer alanlar olarak sıralanıyor.

Anadolu Üniversitesi KYK Yurdu, Yukarısöğütönü Mahallesi TEİAŞ trafo merkezi, Batıkent Mahallesi Hasan Ali Yücel Deneyimli Kafe önü ve Naz Eczanesi önü de uygulama kapsamına dahil edildi.

Batıkent Mahallesi Walkers Kafe yanı, Çağdaş Market yanı, Hillpark Evleri karşısı, Şair Rasim Köroğlu Deneyimli Kafe önü, Yaşamkent TOKİ, Parkwest önü ve Uluönder Mahallesi Edikoop karşısı da vatandaşların atıklarını bırakabileceği noktalar arasında bulunuyor.

Tepebaşı Belediyesi Çevre Koruma ve Kontrol Müdürlüğü ekipleri, mahallelere yerleştirilen atık toplama kafeslerinin sayısının ilerleyen süreçte artırılacağını bildirdi.

"Puan açısından bakıldığında, belki sonucu ya da sıralamayı çok fazla değiştirmeyecek bir maç gibi gözüküyor. Ancak iki takım arasında haftalardır süren, taraftarlar ve camialar arasında başlayan gerginlikler var. Hatta daha geriye gidersek, ilk yarıda Kütahya’da oynanan maçta başlayan ve Eskişehir Anadolu Sportif Faaliyetler’in Kütahya’daki karşılaşmasıyla devam eden bir gerilim söz konusu. Orada yaşananlar ortamı daha da yükseltti.

Sonrasında 1-0, 1-0, 1-0 kazanılan maçlar ve son dakikalarda atılan goller bu atmosferi iyice artırdı. İki takım taraftarının sosyal medyada birbirlerine yönelik paylaşımları, Kütahyaspor futbolcularının Eti Puf ya da başka unsurlarla poz vererek açıklamalar yapması camiayı daha da gerdi. Bunların hepsi maçın gidişatını ciddi şekilde etkiledi.

Aslında en büyük korku maçta olay çıkmasıydı. Süreç gerçekten sıkıntılı bir noktaya gelmişti. Ancak bu maçta bizim kazanmamız ortamı bir nebze yumuşattı. Öte yandan asıl amaç, Kütahyaspor’un burada şampiyonluğunu ilan etmemesiydi. Eskişehirspor camiası açısından hedef buydu ve bu da gerçekleşti. Bu sonuç yerinde oldu.

İki camia birbirine denk değil. Kütahyaspor ile Eskişehirspor arasında camia açısından büyük fark var. Eskişehirspor’u ligde yenebilirsin ya da onun önünde şampiyon olabilirsin; bunlar futbolda olan şeylerdir. Eskişehirspor’un transfer yasağı var, yıllardır küme düşmeler yaşamış ve bunun getirdiği psikolojik bir yorgunluk bulunuyor. Kütahyaspor tarafında ise durum böyle değil. Daha küçük bir camia olduğu için toparlanma süreci daha hızlı olabilir; bir dönem şampiyonluk mücadelesi verip, birkaç yıl sonra düşüp tekrar çıkmak daha olağan karşılanabilir.

Ancak Eskişehirspor camiası bu şekilde değerlendirilebilecek bir yapı değil. Eskişehirspor, uzun yıllar üst liglerde yer almış, Süper Lig’de ve Avrupa kupalarında mücadele etmiş, uluslararası bilinirliği olan bir kulüp. Bu nedenle iki kulübün camia olarak eşit seviyede olması mümkün değil. Bu durum daha önce de dile getirildi.

Bu süreçte karşılıklı söylemlere yanıt vermemek ve gerilimi artıracak adımlardan kaçınmak daha doğru olurdu. Çünkü sahaya çıkılıp maç oynanacak ve Kütahyaspor şu an şampiyonluğa en yakın takım konumunda. Böyle bir durumda ortamı germeden ligi tamamlamak daha sağlıklı bir yaklaşım olur. Şampiyonluk gelirse bu şekilde gelmeli; gelmezse de en azından iki komşu şehir arasında gereksiz bir gerginlik oluşmaması gerekir.

Maalesef ortam fazlasıyla gerildi ve bu gerilimin büyük bölümü Kütahyaspor camiasından kaynaklandı. Yapılan paylaşımlar, atışmalar ve söylemler süreci daha da tırmandırdı. Oysa Eskişehirspor camiası gerçekten büyük bir camiadır. İlk yarıdaki maçta “cehenneme hoş geldin” denilerek atmosfer övülmüş, taraftarın etkisi anlatılmıştı. Ancak o karşılaşmada stat dolu görünse de yaklaşık 5-6 bin kişi vardı ve oynanan futbol ile takımın durumu ortadaydı.

İkinci maça gelindiğinde ise tablo tamamen değişti. Tribünlerde 33-35 bin taraftar vardı ve bu atmosferde rakip takım oyun kurmakta zorlandı. Takımın sahadaki durumu da bu farkı ortaya koydu. Camia dediğin budur; birleştiği zaman karşısında durmak çok zordur.

Böylesine bir atmosferde oynanan maçta emeği geçen herkesi ayrıca tebrik etmek gerekir. Söylenecek çok fazla söz yok. Bu lig seviyesinde bir maç ancak bu kadar oynanır. Daha üstünü TFF 2. Lig’de ya da TFF 3. Lig’de hatırlamak gerçekten zor.

Yıllardır maç izlerim. Aslında 2-3 sezon önce yine TFF 3. Lig’deydik. O grubun şampiyonları buraya geldi, onları da izledik. Ancak oyunsal açıdan kıyasladığında bu takımın ortaya koyduğu futbol çok farklı. Daha önce TFF 2. Lig’de oynanan dönemleri de hatırlıyorum; orada da böyle bir oyun yoktu.

Dünkü futbolla, pazar günü oynanan futbolla play-off maçlarına çıksan, rahatlıkla fark yaratırsın. Hatta iddia ediyorum, TFF 2. Lig’den TFF 1. Lig’e yükselme play-off maçlarında bile bu seviyede oyun izlemek zor. Böyle bir takım bulmak kolay değil. Bu oyunla 2. Lig’de olsan doğrudan TFF 1. Lig’e çıkarsın.

Sahada müthiş bir oyun vardı. Takım inanmıştı; oyuncular sürekli birbirine yardım eden, koşan, mücadele eden bir görüntü sergiledi. Hırs, azim ve mücadele hem sahada hem kulübede net şekilde hissediliyordu. Taraftar ise zaten olağanüstü bir destek verdi.

Gollere baktığında da ortaya çıkan tablo bunu destekliyor. Takım bu kadar isteyince karşılığını da aldı. İlk gol, maçın daha başında, taçtan gelen topta yapılan kafa vuruşuyla geldi. İkinci golde Tayfun’un vole vuruşunu neredeyse kimse takip edemedi. Üçüncü golde takım rakibini adeta ezerek geçti. Christopher’ın attığı gol ise tamamen bireysel becerinin ürünüydü; bu seviyede, hatta çoğu zaman Süper Lig’de bile böyle pozisyonlara sık rastlanmaz.

Dördüncü golde Akın Akman’ın yerden vuruşu da dikkat çekiciydi. Ondan önceki pozisyonda ise birden fazla rakibini geçip yakaladığı fırsat golle sonuçlansaydı çok daha farklı bir an yaşanabilirdi. Ayrıca Batuhan’ın karşı karşıya kaldığı ve kaçan pozisyon başta olmak üzere birçok net fırsat vardı. Maç rahatlıkla 5-6 gole, hatta ihtiyaç olsa daha fazlasına ulaşabilecek bir akıştaydı.

Pazar günü ortaya konan oyun ve skor üretme iştahı, her açıdan üst düzey bir performansın göstergesiydi.

Herkesi tebrik ediyorum; taraftarından yönetimine, teknik ekibinden futbolcusuna kadar herkes büyük bir emeğin parçası oldu. Bu birliktelik, bu inanç ve ortaya konan futbol gerçekten çok değerli. Bu anlayışın play-off sürecinin sonuna kadar devam etmesi gerekiyor. Bu şekilde devam ederse, play-off’ta da her maçı kazanabilecek bir potansiyel var.

Ancak burada önemli bir noktayı gözden kaçırmamak gerekir. Çok iyi oynandı ve güçlü bir rakibe karşı net bir galibiyet alındı ama ayakların yere basması şart. Bu seviyede bu oyunu sürekli sürdürmek kolay değil. Önümüzde Balıkesir maçı, ardından içeride oynanacak Alanya maçı ve devamında play-off karşılaşmaları var. Tüm bu süreçte aynı motivasyon, aynı disiplin, aynı hırs ve aynı ciddiyet korunmalı.

Bu takım bu oyunu oynayabiliyorsa, hedef net olmalı: TFF 2. Lig’e çıkmak. Aksi bir senaryo, bu kadar iyi futbolun ve emeğin karşılığını bulamaması anlamına gelir. Bu süreçte elde edilen atmosferin ve başarının yarım kalmaması gerekir. Bu nedenle sonuna kadar aynı kararlılıkla devam edilirse, hedefe ulaşmak mümkün görünüyor.

Edinilen bilgilere göre, iki araç henüz belirlenemeyen bir nedenle çarpıştı. Çarpışmanın etkisiyle araçlarda ağır hasar meydana geldi. İhbar üzerine olay yerine sağlık ve jandarma ekipleri sevk edildi.

Kazada ağır yaralanan sivil vatandaş, sağlık ekiplerinin olay yerindeki ilk müdahalesinin ardından hastaneye kaldırıldı. Ancak yapılan tüm müdahalelere rağmen kurtarılamayarak hayatını kaybetti.

Kazaya karışan Günyüzü Kaymakamı’nın sağlık durumunun iyi olduğu bildirildi. Olayın ardından bölgede güvenlik önlemleri alınırken, kazanın nasıl meydana geldiğine ilişkin inceleme başlatıldı.

Mircea Lucescu, teknik direktörlük kariyerinde Galatasaray, Beşiktaş, Shakhtar Donetsk, Inter ve Dinamo Kiev gibi kulüplerde görev yaptı. UEFA Kupası ve Süper Kupa dahil birçok başarı elde eden deneyimli isim, Romanya Milli Takımı’nı da farklı dönemlerde çalıştırdı.

Türk futbolunda da iz bırakan teknik adam, Galatasaray ile UEFA Süper Kupa kazanmış, Beşiktaş ile şampiyonluk yaşamıştı. Lucescu’nun vefatı, Avrupa ve dünya futbolunda önemli bir kayıp olarak değerlendiriliyor.

Eskişehir Emek ve Demokrasi Platformu adına konuşan Levent Baştürk şu ifadeleri kullandı:

"Bugün burada, İsrail’in kabul ettiği yeni idam yasasına karşı sesimizi yükseltmek ve Filistin halkına yönelik sistemli şiddeti protesto etmek için bir araya gelmiş bulunuyoruz. Bu yasa yalnızca bir ceza hukuku düzenlemesi değildir. Bu yasa, Filistin’i Filistinlilerden arındırmak isteyen soykırımcı bir rejimin ırkçı ayrımcılığı kurumsallaştıran uygulamalarından biridir.

Filistin’de yaşananlar özünde bir adalet ve özgürlük meselesidir. Ortada bir işgal, bir tahakküm ve bir sömürge ilişkisi vardır. İsrail Parlamentosu’nun kabul ettiği yeni idam yasası, işgali, tahakkümü ve sömürgeciliği pekiştiren yeni bir zulüm aracıdır.

Siyonist yerleşimci sömürgeci proje, Filistin topraklarının ele geçirilmesini ve Filistinlilerin sistematik biçimde yerinden edilmesini hedeflemektedir. İsrail’de kurulu etnisite temelli düzen, Filistin halkının varlığını açıkça reddetmektedir.

Uluslararası insan hakları örgütlerinin net bir biçimde ifade ettiği gibi, Filistin halkı kurumsallaşmış bir apartheid rejimi altında yaşamaktadır. BM’ye bağlı bazı organlar ve bağımsız raportörler de bu durumu teyit etmiştir.

Yeni idam yasası, etnisite temelli apartheid rejiminin en sert araçlarından biri olarak karşımıza çıkmaktadır. İsrail, bu tür düzenlemelerle Filistinlilerin öldürülmesini giderek “resmî devlet politikası” hâline getirmektedir. Bu yasa, bireysel suçları hedef almaktan çok kolektif bir sindirme ve caydırma mekanizmasıdır.

2007’de ablukaya maruz bırakılmasından bu yana Gazze’de yaşananlar bu politikanın ağır sonuçlarını gözler önüne sermektedir. Gazze’de Ekim 2023’ten beri yaşananlar ise bir soykırım ve toptan yıkımdır. On binlerce, hatta bazı tahminlere göre yüz binlerce insan hayatını kaybetmiştir. Milyonlarca insan temel ihtiyaçlarını karşılayamaz durumdadır.

Bu tablo tesadüf değildir. İsrail merkezli insan hakları kuruluşu B’Tselem’in “yaşanmaz hayat” olarak tanımladığı bu durum, bilinçli politikaların sonucudur. Amaç, bir toplumun yaşam koşullarını sistematik biçimde ortadan kaldırmaktır.

Batı Şeria’da ise İsrail yerleşimleri sürekli genişlemektedir. Kontrol noktaları ve askerî baskınlar günlük hayatı felç etmektedir. Yerleşimci şiddeti artmakta ve cezasız kalmaktadır. Bu durum, Filistinlilerin kendi topraklarında güvensiz ve korunmasız hâle gelmesine yol açmaktadır.

Doğu Kudüs’te Filistinlilerin şehirdeki varlığını sistematik olarak azaltmaya yönelik politikalar aralıksız sürmektedir. Ev yıkımları ve zorla tahliyeler yaygın biçimde uygulanmaktadır.

Filistin toplumunun ekonomik sürdürülebilirliğine son vermek için Filistinlilerin tarım arazilerine erişimi kısıtlanmakta ve zeytin ağaçları tahrip edilmektedir. Su kaynakları gasp edilmektedir.

Gözaltı ve hapishane sistemi de sistematik bir baskı aracıdır. Binlerce Filistinli idari gözaltı altında tutulmaktadır. İdari gözaltı, bir suçlama olmaksızın süresiz şekilde özgürlükten mahrum bırakılmaktır. Ayrıca sayısı 10 bini bulan hüküm giymiş tutsak bulunmaktadır. İşkence, aç bırakma ve toplu tecavüz dâhil kötü muamele şiddetli boyutlara varmıştır.

Bütüncül olarak bakıldığında karşımıza tam tekmil bir baskı, şiddet ve tahakküm rejimi çıkmaktadır. Yeni idam yasası ise bu rejimin en açık ve en sert araçlarından biridir. Bu yasa aslında geleceği hedef almaktadır. Amaç, Filistin toplumunun direncini kırmaktır.

Öte yandan İsrail’in saldırgan politikaları bölge geneline yayılmaktadır. İsrail, Güney Lübnan’ı işgal etmekte ve aynen Gazze’de olduğu gibi yakıp yıkmakta, insanları katletmektedir. İran bir aydan uzun süredir emperyalist ABD-İsrail saldırısına maruz kalmış durumdadır.

Bu hukuksuz müdahaleler bölgeyi bir ateş çukuruna sürüklemektedir. Savaş politikalarının dinî ve ideolojik referanslarla meşrulaştırılması ise tehlikeyi daha da derinleştirmektedir.

İsrail Parlamentosu’nda kabul edilen Filistinlilere yönelik idam yasası da bu bölgesel savaş politikalarının bir parçasıdır.

Bugün açıkça ifade ediyoruz: Bu yasa insanlık suçudur. Bu şiddet politikasına sessiz kalmıyor, tüm halkları Filistinli tutsaklara ses olmaya çağırıyoruz.

AKP iktidarına çağrımızdır. Türkiye’nin bu tablo karşısında kınamakla yetinmesi yetersizdir. İsrail ile sürdürülen diplomatik ve ekonomik ilişkiler, yaşanan ağır ihlaller karşısında fiilî bir normalleşme anlamına gelmektedir.

Bu nedenle:

● İsrail ile diplomatik ilişkiler derhâl kesilmelidir.
● Yeni idam yasasına karşı somut ve bağlayıcı adımlar atılmalıdır.
● İsrail ile tüm ekonomik ve ticari ilişkiler sonlandırılmalıdır.
● Türkiye limanları İsrail’e sevkiyat yapan gemilere kapatılmalıdır.
● İsrail’e dolaylı destek sağlayan enerji ve lojistik hatları kesilmelidir.
● Kürecik ve İncirlik askerî üsleri kapatılmalıdır.

AKP iktidarını, soykırımcı Siyonist İsrail devleti ve halkların katili emperyalist ABD ile her türlü iş birliğini derhâl sonlandırmaya çağırıyoruz.

Sözümüz nettir. Emperyalist Siyonist saldırganlığa karşı yaşasın halkların direnişi.
İdamlara hayır, Filistinli tutsaklara özgürlük.

Nehirden denize özgür Filistin."

“Bugün burada yalnızca bir güvenlik politikası tartışması yapmak için değil; aynı zamanda nasıl bir Türkiye’de yaşamak istediğimizi, nasıl bir devlet anlayışını savunduğumuzu konuşmak için bir aradayız. Çünkü biz biliyoruz ki güvenlik meselesi yalnızca sınırları korumak değildir. Güvenlik; bir çocuğun tok yatmasıdır, bir kadının korkmadan sokakta yürüyebilmesidir, bir gencin geleceğe umutla bakabilmesidir. Güvenlik, yurttaşın devlete güven duyabilmesidir.

Cumhuriyet Halk Partisinin güvenlik vizyonu tam da bu noktada ayrışır. Biz güvenliği özgürlükten koparamayız; adaletten ayırmayız, demokrasinin dışına itmeyiz. Güvenliği baskının değil özgürlüğün, korkunun değil huzurun teminatı olarak görürüz. Çünkü biliyoruz ki adalet yoksa güvenlik yoktur; demokrasi yoksa huzur da yoktur. Hukukun olmadığı yerde güvenlik değil, yalnızca keyfiyet vardır.

Bugün dünyanın içinden geçtiği süreç, güvenlik kavramını kökten değiştirmiştir. Artık tehditler yalnızca sınırlarımızda değil; ekonomik kırılganlıklarda, toplumsal kutuplaşmada, dezenformasyonda, siber saldırılarda ve düzensiz göçte karşımıza çıkıyor. Gelir adaletsizliği, işsizlik, umutsuzluk ve kurumsal erozyon da birer güvenlik meselesi hâline gelmiştir.

Bu nedenle partimizin güvenlik politikası; insan onuruna yakışır yaşamı, sosyal adaleti, hukukun üstünlüğünü ve toplumsal barışı ulusal güvenliğin ayrılmaz parçaları olarak görür. Çünkü toplumsal barışın olmadığı yerde kalıcı güvenlikten söz edilemez. Elbette ulusal savunma da bu bütünün vazgeçilmez bir parçasıdır. Aynı şekilde iç güvenlik anlayışımız da yalnızca suçla mücadele değil, suçu doğuran koşullarla mücadeleyi de içerir. Yoksullukla mücadele, eğitimde eşitlik, fırsat adaleti ve sosyal devletin güçlendirilmesi kalıcı güvenliğin temel taşlarıdır. Çünkü biliyoruz ki adaletsizliğin olduğu yerde suç büyür, eşitsizliğin olduğu yerde huzur zayıflar.

Bugün ayrıca çok kritik bir başlık daha var: Siber güvenlik ve dijital egemenlik. Artık devletlerin sınırları sadece toprakta değil, veri dünyasında da korunmaktadır. Bilginin güvenliği en az sınır güvenliği kadar hayati hâle gelmiştir. Cumhuriyet Halk Partisi bu alanda da hem ulusal kapasiteyi artırmayı hem de yurttaşların mahremiyetini güvence altına almayı esas alır. Dijitalleşmenin getirdiği risklere karşı güçlü, bilinçli ve hazırlıklı bir devlet yapısını hedefler.

Cumhuriyet Halk Partisinin yaklaşımı çok nettir. Güvenlik; korku üreten değil, güven veren bir devlet anlayışıyla sağlanır. Baskıyla değil, hukukla sağlanır. Kutuplaşmayla değil, toplumsal barışla sağlanır. Güvenlik ancak demokratik, şeffaf ve hesap verebilir bir yönetim anlayışıyla kalıcı hâle gelir. Bizim hedefimiz yurttaşın devletten korkmadığı, aksine devletin güvencesi altında hissettiği bir Türkiye’dir.

Şimdi bu çerçevede hem ulusal savunma hem de vatandaş güvenliği başlıklarını daha derinlemesine ele almak üzere çok değerli Genel Başkan Yardımcımız Yankı Bağcıoğlu’nu dinleyeceğiz. Kendisinin değerlendirmelerinin, Türkiye’nin karşı karşıya olduğu güvenlik meselelerine ışık tutacağına ve hepimize yeni bir perspektif kazandıracağına inanıyorum. Bugünkü buluşmanın; ortak aklı büyüten, çözüm üreten ve Türkiye’nin daha özgür, daha güvenli ve daha adil bir geleceğine katkı sunan verimli bir tartışma zemini oluşturmasını diliyorum.

Genel Başkan Yardımcımız Sayın Yankı Bağcıoğlu’na bir kez daha teşrifleri için yürekten teşekkür ediyorum. Bir teşekkürü de bu salonu hıncahınç dolduran, Türkiye’nin milli güvenlik meselesine kayıtsız kalmayan, burada bu sunuma ilgi gösteren siz değerli konuklarımıza yapıyorum.”

"Organize sanayi bölgesi Türkiye'deki planlı sanayileşmenin lokomotifi. 1969 yılında kurulmuş Eskişehir OSB. Çok geri... Oradan da mı? Tamam. 1961'de ilk defa Bursa'da kurulmuş, sonra bizde kurulmuş ve aslında Türkiye'nin çok da başarılı uygulamalarından bir tanesi. Bugün üretim kültürü açısından Türkiye'deki kritik havzanın başında Eskişehir sanayisi yer alıyor. Şehrimizin yaklaşık %42'si sanayide ekmeğini yemeye başladı. %42'si, %42'si Eskişehir sanayisinde yani toplam 900 küsur bin nüfusumuz olduğu zaman bunun organize sanayi bölgesinin içindeki, dışındaki üreticilerle, KOBİ'lerle hesapladığınız zaman yaklaşık %42'si sanayiden geçiniyor. Onun dışındakiler tabii hizmet sektörü ve diğer sektörler var. Bu çok önemli bir rakam.

Yaklaşık 5 milyar dolara yaklaşan bir ihracatımız var ve bu ihracatın içerisindeki yüksek teknoloji ürünü payı da %30'ların ciddi miktarda üzerine çıkmış. Türkiye'dekinin %3.8 olduğu düşünülürse Eskişehir'in ve Eskişehir sanayisinin nerede olduğunu daha iyi anlarız. Bugün Eskişehir Organize Sanayi Bölgesi'nde sadece OSB'nin içerisindeki katılımcı sayısı 916'ya çıkmış. 53.300 tane çalışanımız var.

Celalettin Başkan konuşurken o 1970 yılındaki Sanayi Odasının tespitleriyle bugünler arasında maalesef aslında çok da bir fark olmadığını birkaç örnekle ben de desteklemek istiyorum, diğer konularımıza devam edelim. Bir tarihte yaklaşık 25-30 yıl öncedir herhalde, çöpten bir gazete bulduk. Tercüman gazetesi. Benim yaşımda olanlar bilir ama yenilerde o gazete yok. Orada bir haber vardı. Nazım Hikmet'in duruşmasıyla alakalı bir haber yapmışlar. Hakim diyor ki: "Ya sen niye aykırı konuşuyorsun? Şunları şunları yapıyorsun falan." diyor. Özetle anlatıyorum. Diyor ki: "Ben bir şey yapmıyorum. Ben vatanımı seviyorum. Sadece gerçekleri tespit ettim ve bunları haykırdım." diyor düzeltilsin diye. Neymiş o? Rakamları asaletle anlatıyorum orada rakam böyle olmayabilir ama aklımda kalanlar; mesela diyor ki bugün için, 1943 yılından bahsediyorum: "Bir işçinin aldığı maaş 100 lira ama geçinebilmesi için 200 lira lazım." diyor. 100 lira ama 200 lira lazım. Eee, Türkiye uçurumun kenarında düştü düşecek diyor. 1943'ten bugüne kadar geldik, 80 küsur yıl geçmiş. Neredeyiz? Aynı yerdeyiz. İşte bunlardan ders çıkartarak bizim artık bu politikaları değiştirmemiz ve yaptığımız hatalardan ders çıkartarak ileriye gitmemiz gerekiyor.

1970 yılında bir sanayici gözüyle bakıyorum Türkiye'nin dünya ekonomisinden aldığı pay ne kadardı? %1'in altı; 0.71, 0.72. Hakan Bey daha iyi biliyor. Doğru mu? Peki bugün hala 1'e geldik mi? Gelemedik. Çok yaklaştık. Peki Çin ne kadarmış? %3.5. Peki Çin ne oldu? 17 mi? Yaklaşık. Bakın aradaki farka bak yani biz neredeyiz, onlar nerede? Dolayısıyla bunlar son derece kritik işler yani bunlara bakmamız lazım. Evet, son yıllarda sanayide çok büyük atılımlar yapıldı. Organize sanayi bölgesi çok hızlı büyümeye başladı. Bizim bölgemizdeki sanayicilerin %99'u KOBİ'den oluşuyor ancak hepsinde çok ciddi bir şevk var, istek var, işlerini büyütmek istiyorlar. Bundan dolayı da ciddi yatırımlar oldu ama maalesef son yıllardaki değişik nedenlerle tam işlerimiz düzeliyor bir tane olay çıkıyor, tam işlerimiz düzeliyor başka bir olay çıkıyor falan derken biz hep ayağımızda prangayla hareket etmek durumunda kaldık. Bunlardan dolayı da ciddi sıkıntı yaşıyoruz.

Yani 2023 yılına kadar organize sanayi bölgesinde ciddi miktarda arsa tahsisi yapıyorduk. Özellikle 2022 yılında falan sadece KOBİ bölgesinde KOBİ'ler için ayırdığımız 542.000 metrekarelik alanda 142 parsel tahsisi yaptık. 142 bakın bu astronomik bir rakam. Ama bugün -3'teyiz. 2026 yılından bahsediyorum. Geçen sene aşağı yukarı sıfır çektik, bu sene -3'teyiz. Yani 6 tane arsa tahsisi ya da 3 tane arsa tahsisi ettiysek 6 tane geri almışız. Dolayısıyla -3'teyiz. Bunlardan etkileniyor muyuz? Tabii ki etkileniyoruz. Yani yatırımcı gelmiyor. Eksi diyorum yani iade ediyor. İade ediyor, hayır şey hani özellikle kimsenin yatırım falan filan derdi yok. Herkes can derdinde.

Yani şu anda sanayici çalışıyor ama parayı başkaları kazanıyor. Celalettin Başkan'ın söylediğine %100 katılıyorum. Sanayici üzerine düşeni çok fazlasıyla yaptı, enflasyonla ilgili hedeflerin üzerine çıktı, ulaştı bugün bendeki rakamlar da 17'ydi, Celalettin Başkan 17.5 dedi. Yani Türkiye'deki enflasyonun neredeyse biz yarısındayız. Demek ki kemiğin de üzerinde geçmişiz artık yapacak hiçbir şeyimiz kalmamış. Bundan sonra sanayiciden beklemek doğru değil yani herhangi bir fedakarlık. Bu arada Erdal Bahçıvan da aynı rakamı verdi. Görevlerimizi fazlasıyla yaptık ama tekrar ediyorum sanayici çalıştı, maalesef başkaları para kazandı. Biliyorsunuz işte rantiyeciler şunlar bunlar. Ve buradaki ekonomik konulara girmek istemiyorum hepsinin ciddi ciddi problemleri var. Üretemezsek, yükümlülüklerimizi yerine getiremezsek bu ülke nereye gelir bunu biliyoruz. Geçmiş yıllarda komşumuzdan bir tanesi, ismini söylemeyeyim, ne kadar sıkıntı yaşadı ama onların Avrupa Birliği'nden dolayı şansları vardı, bizim böyle bir şansımız yok. Dolayısıyla biz üretimi, üreticileri göz ardı etmemeli, onları üvey evlat statüsünde bırakarak dışlamamalıyız. Yani bizde çok oluyor.

Bir gün Merkez Bankası başkanı buradaydı, ona bir laf ettim. Dedim ki: "Sayın Başkan, siz şunu şunu şunu yapıyorsunuz ama" dedim "yani bu parasal sıkılaşmayla yani silahların gölgesindeki barışla nereye kadar varabiliriz?" Örnek vereyim, Metin Bey X ürününü üretiyor 100 tane ama salonumuzda 110 tane talep var. Birisi çıktı bize baskı yaptı, parayı kesti, şu oldu, bu oldu, talep 110'dan 90'a düştü. Tamam Metin Bey bir miktar burada fedakarlık yapabilir ama nereye kadar? Maliyetlerine kadar ya da o günü kurtaracak kadar. Ama bunun çözümü bu değil. Çözüm neydi? Çözüm bu ürünün 100 değil 130, 140, 150 tane üretilmesiyle salondaki bütün talebin karşılanması idi.

Hedefimiz var, ulaşabilir miyiz? Ulaşırız ama bu şartlarda, bu teknolojiyle ve bu finansman metotlarıyla bu mümkün değil. Çünkü bugünlerde kapasite kullanım oranları biraz düştü ama zaten Türkiye'deki kapasite kullanım oranlarının %80'in üzerine çıkması beklenmemeli. Çünkü bizim ekipmanlarımız, diyelim ki bir makinemiz günde 100 tane cycle yapıyorsa ve teorik kapasitesi buysa, biz bunu %80-85'in üzerinde çalıştıramayız. Çünkü bunun bakımı, arızası, tatili, izni gibi başka nedenleri var. %80 kapasite zaten bizim tam kapasiteye çıktığımız anlamına gelir. Peki, bu şartlarda yatırım yapmadan bu kapasitelerle ihracat hedefimize ulaşabilir miyiz? Hayır. Peki, bu ekonomik ortamda ve bu faiz oranlarıyla yatırım yapılabilir mi? Yapılamaz, hiç kimse yapamaz. Herkes sadece günü kurtarıyor. İşte biraz evvel başkanlar da bahsetti, özellikle KOBİ'ler için %60 faiz oranları konuşuluyor. Peki, bu parayı kim alıyor? Başta devlet.

Bir gün sizin gazetenizde, herhalde sizin yazınızdı, şunu okudum: Türkiye'nin ocak ve şubat ayındaki faiz artanına para ödemesi 30 milyar dolarmış. Ana para artı faiz demiyorum, faiz artanına para ödemesi 30 milyar dolar. Şimdi bunu kim körüklüyor? Biz bu şartlarda hangi yatırımı, hangi teknolojiyi millete sunmamız gerekiyor? İşte önümüzde Çin var, Hindistan tehlikesi var ve iş çok iyi gözükmüyor. Bugün Amerika'nın rakibi Rusya falan hiç değil, artık o iş değişti. Bu şartlarla hiç kimse yatırım yapmaz. Biz bunları dile getirmediğimiz zaman da sanki her şey tıkırındaymış gibi bir anlam çıkabiliyor. Bunu özellikle bölgemizi ziyaret eden bütün yöneticilere, Merkez Bankası yöneticilerine ve Maliye Bakanlığı yöneticilerine söylüyoruz. Parasal sıkılaştırmayı anlıyorum, doğrudur; metodun doğruluğunu anlamakla beraber, siz üreticinin finansmanını kestiğiniz zaman nereye kadar gidebilirsiniz?

Celalettin Başkan yatırım yapacak ya da mevcut fabrikası çalışıyor ama finansman şartları uygun olmadığı için yatırımlardan vazgeçti diyelim. İnsana ham madde lazım ama sermayesi yok ya da parası gelmedi. Elektrik faturası ödeyecek, adamın elektriğini kestiğim zaman iki gün sonra üretim durur. Ham madde alamadığı zaman üretim durur. Bunu niye durduruyorsunuz? Buna benzer çok fazla problemimiz var ve bunların görülmesi lazım. Bana göre özellikle sanayiciye pozitif bir ayrımcılık yapılması gerekiyor. Adam işine geliyorsa, faizleri ödeyebiliyorsa parasını kullansın, o beni ilgilendirmiyor ama 'yok' demek başka bir şeydir. Hükümet politikasına göre bu ay 100 TL'lik bir kredi kullandırmışsanız, banka bir dahaki ay en fazla %0,5 büyüyebilir; yani bu 100,5 TL demektir. Bundan daha fazla kullandıramazsın, kullandırırsan ceza yersin. Peki parayı kim alıyor? Devlet. Bankaya soruyorum: 'Bu kadar para topluyorsun, ne yapıyorsun?' diye. Şu anda %30-40'larla para toplanıyor ve devlet alıyor. Devlet ana alıcı olmadığı zaman zaten bizim işimiz daha kolay olacaktır.

Bu konu çok uzun bir konu, eğitimle ilgili konuya gelelim. Eskişehir sanayisinin yılda yaklaşık 2.000 civarında yeni iş gücüne ihtiyacı var. Bu artık doğal yollarla karşılanmıyor. Hiç kimse sanayide ya da üretimde çalışmak istemiyor; herkes kolay yoldan zengin olmak ve para kazanmak istiyor. Biz de burada kendi göbeğimizi kendimiz kesmek adına elimizi taşın altına koyduk. Hatta devletin yapacağı bazı işleri bizler yapmaya başladık. Bunlardan bir tanesi Türkiye'ye örnek olan meslek lisemizdir. Burada her yıl mezun olan 390 öğrencimiz var ve bunların yaklaşık 300 tanesini sanayiye kazandırmaya çalışıyoruz. Bunun dışında 2018 yılında kurduğumuz MEGEM adlı bir kurumumuz var. Gençlerimizi orada eğitelim, onlara meslek öğretelim ve sonra sanayiye kazandıralım diye çok zorlandık. Kimse gelmedi; muhtarlara, bilboardlara her yere yazılar yazdık ve şimdi çok şükür başardık. Yıllık 130 mezun veriyorken şu anda bu sayıyı 750'ye çıkardık. Bu 750 kişinin %98'ine yakını, 2-3 ay öncesine kadar iş buluyordu. Ancak son dönemde özellikle tekstille başlayan emek yoğun sektörlerdeki iş kaybı ve ekonomik sıkıntılardan dolayı bölgede işsizlik oranlarının bir miktar arttığını söyleyebilirim."

"Yılmaz Büyükerşen hocamıza gerçekten her zaman saygı duyuyoruz, elinden de öpüyoruz. Eskişehir Sanayi Odasının 1600 üyesi var gerçekten. Hepsi de birbirinden kıymetli değerli sanayicilerimiz. Bütün o 1600 sanayicimiz adına Celalettin Kesikbaş demek istemiştir, orada bir sürçmüş olabilir. Bütün sanayicilerimiz son derece kıymetli, değerli; hepsi gerçekten alın teriyle, akıl teriyle işlerine sahip çıkıyorlar. Hem Eskişehir için hem Türkiye için çalışıyorlar. Ben hocamızın bu teveccühünü 1600 sanayicimiz adına kabul ediyorum. Yani bu son derece bence kıymetli.

Hazır Yılmaz Büyükerşen hocadan da laf açılmışken bir kompliman da ben yapayım ona. Bu görmüş olduğunuz bizim topluma dönük sanayici bildirgesi 1970 yılı aralık ayında yayınlanmış. Dönemin gerçekten de hani ortanın soluna referans olacak şekilde aslında toplumsal bir bildiriyi bütün gözler önüne çıkartmış; en azından bu işin ekonomik modeliyle ilgili bir altyapı da oluşturmuş. Ve şöyle ikinci sayfayı da açarsanız yazanların içerisinde, bu raporu hazırlayanların içerisinde Sayın Yılmaz Büyükerşen var. Yani daha o zamanlardan karışıyormuş bu işlere. Hocam o yüzden hani derginin hazırlanmasında da katkı sunulmuş. Yılmaz hocadan da biz bu hikayeleri zamanında çok dinlemiştik.

Eskişehir aslında biraz tarihsel sürecine de baktığımız zaman 1894 yılı itibarıyla cer atölyeleriyle başlayan ve gerçekten Kurtuluş Mücadelesi'nde lojistikte öne çıkan ve Kurtuluş Mücadelesi'nin kazanılmasında özellikle lojistik altyapısıyla buradaki üretim tesisleriyle destek sağlamış kentlerden, önemli kentlerden bir tanesi. Ve arkasından da Cumhuriyet'in o süreci içerisinde Ankara'nın sanayide bekası olarak da kurgulandırılmış bir kent baktığınız zaman. Sanayi kuruluşlarının Cumhuriyet dönemi sanayi kuruluşlarının çok önemli bir kısmı aslında bu bölge, Eskişehir ekseninde kurulmuş. Burada şeker fabrikasından tutun da basma fabrikasına, hava ikmaline vesaireye kadar birçok tesis Cumhuriyet döneminde gerçekleştirilmiş. Aslında baktığınız zaman bir sanayi kenti ve gelinen süreçte tabii ki Eskişehir'in o beşerî sermayesi; özellikle Balkanlar'dan göç edenler, Kafkaslar'dan göç edenler aslında gelirken teknolojiyi de getirmişler buraya. Birçok teknoloji o Balkanlar'da ya da Avrupa'nın önemli bölgelerinde ya da işte Kafkaslar'dan, Kırım'dan şuradan buradan gelirken tarım makineleri, tarım aletleri baktığınız zaman bayağı bir teknoloji transferini de gerçekleştirmişler. Hani işin göç kısmı ama beynin tersine bir beyin göçü de yaşanmış. Doğal olarak Eskişehir aslında o dönemler daha pozitif ayrışmış. Hani bizim çocukluğumuzda Eskişehir gerçekten 6'ncı, 7'nci sıralarda sanayileşmiş kentlerden bir tanesi.

Böyle bir döneme denk gelen bu topluma dönük sanayici bildirgesi aslında az önce Metin Başkanımın da dediği gibi "sosyal hayat üretimle birlikte güçlenir ve ekonomik özgürlük her zaman demokrasiyi de güçlendirir" gibi alt ilkelerden yola çıkarak aslında kentte bir çalışan barışı, beyaz yaka barışı, mavi yaka barışı ve patron barışı da oluşmuş. Biz çünkü Eskişehir'de uzun yıllardır çalışanlarımızla ki hâlâ böyle bu gelenek aynı mekanlara gidiyoruz, aynı yerlerde eğleniyoruz. Yani burası böylesine sosyal demokrasinin güçlü olduğu ve yaşatıldığı kentlerden bir tanesi. Hani burada kimse patronculuk oynamıyor, öyle bir durum yok Eskişehir'de.

Doğal olarak 1970 yılında problemleri de tespit etmişler aslında. Biz bunun mukayesesini de geçen sene hazırladığımız raporda verdik, "ne değişmiş hayatımızda" gibi. Şimdi o dönemde temel problemlere baktığınız zaman gene tarımı eksen almış ve tarımı enflasyona bağlıyor. Aslında biraz yapısal dönüşümden bahsetmek gerekiyor. Şimdi biraz mukayeseli müsaade ederseniz gidelim. Bugün tarımın enflasyonu %30 seviyelerinde, sanayicinin enflasyonu ana malzemede %17 - 17,5 bandında. Yani son 3 yıldır sanayiciler üretimde yapabileceklerini maksimum seviyede yapmış durumdalar ve bundan sonra yapabilecekleri çok bir şey yok. Çünkü kendi enflasyonları %17 - 18 bandında ama tarım %30, hizmetler sektöründe 45 - 50'leri buluyor. Bu işte özel okullar, şunlar bunlar, servisler falan dediğiniz zaman yani paçalda aslında 30'un üzerinde bir enflasyon ama sanayici 17.

Şimdi 1970'li yıllara geliyorsunuz; diyor ki ilk başlangıçtaki "Biz sanayi odasıyız, aslında tarıma karışamayız ama bu tarım enflasyonu altında paçalda akıllı ilaç kullanmadığımız için, herkese aspirin verdiğimiz için aslında problem şurada sanayicinin üstüne daha çok yükleniliyor. Aslında çözülmesi gereken tarım." Hani ben buradan Ayşe Başkanıma da özellikle seslenmek istiyorum; gerçekten kent tarımı çok son derece kıymetli ve önemli. Benim bildiğim kadarıyla ki okumuştum böyle bir makale; Paris'in %10'u kendi tarımını yaparak kentini idare edebilecek bir altyapıya sahip, hidroponik tarımlar. Millet evlerinin balkonlarında, bodrumlarında, çatılarında vesairelerinde falan hani bunu esmeklerde belki geliştirmek hani kent içi kentin içerisinde bir tarımı oluşturmak en azından kentin enflasyonuna değer katar diye düşünüyorum. Bir mikro ölçekte öneri olabilir bu ama gelecek açısından Türkiye'nin bence en önemli çözmesi gereken sorunlardan biri tarım. Burayı çözmediğimiz sürece çünkü enflasyon dediğimiz olgu kümülatif incelendiğinde gerçekten bizim sanayi girdilerimizi de etkiliyor.

Doların ve diğer ekonomik göstergelerin durumundan bahsediyoruz ancak burada devalüasyon yapıp başka geçici çözümler üretmek yerine daha yapısal çözümlere bakmak gerekiyor. Bu nedenle planlı tarım, kent tarımı, hidroponik tarım, endüstriyel tarım ve su havzaları gibi konuların üzerinde durulmalıdır. Türkiye’nin en önemli problemlerinden bir tanesi olan suyun iyi yönetilmesi ve iyi planlanması şarttır. Bu meselenin bir an önce çözüme kavuşturulması icap etmektedir.

1970 yılı bildirgesinde tarım konusu için 3 sayfa ayrılmıştır. Orada tarım meselesini çözmeyenlerin artık değer yaratamayacağı belirtilmiştir. Türkiye’nin sermaye birikimi oluşturabilmesi için mutlaka doğal kaynaklarına ve tarıma yönelmesi, buralardan artı değer üretmesi gerekmektedir. Sermaye oluşumu sağlandıktan sonra bunun endüstriye ve sanayiye aktarılması hedeflenmelidir. Ancak aradan geçen 56 yıla rağmen tarım konusu maalesef tam anlamıyla çözülememiştir. Biz bu temel meseleyi halletmediğimiz sürece istediğimiz kadar üretim yapmaya çalışalım, kalıcı bir başarı elde edemeyiz.

Mevcut sermayenin israfının önlenmesi ve o dönemdeki yatırımların çeşitlendirilmesi gibi konular da büyük önem taşımaktadır. İthal ikamesiyle ilgili birçok yatırım yapılmış olsa da plansız hareket edilmiştir. 'Ahmet bu işi iyi yaptı, biz de yapalım' mantığıyla hareket edildiği için kaynaklar verimli kullanılamamıştır. Bildirgede değirmen örneği verilerek, bir kişinin değirmen kurup para kazanması üzerine herkesin benzer fabrikalar açmasından şikayet edilmiştir. Yatırımın israfı ile ilgili bu örnekler günümüzde de güncelliğini korumaktadır.

Bu durum Eskişehir’de ve diğer illerde hala devam etmekte. Yakın zamanda Adana’da yaşanan bir örnekte, çiftçi kökenli bir ailenin sanayileşme isteği anlatılmaktadır. Aile üyeleri sanayiye atılmak isterken, her zaman bacası tüten bir nişasta fabrikasını örnek alarak plansız bir şekilde benzer bir işe girişmişlerdir. Bu tür plansız yatırımlar, sermayenin doğru yönetilememesine neden olmaktadır.

Düşük vergi indirim politikaları azami verimi hedef almalıdır. Şimdi bu konu gerçekten çok derinlemesine, burada çok vakit almayacağım. Teknik konular devam ediyor mu? Ediyor. Çözebilmiş miyiz? Çözememişiz. Bu Eskişehir’de de devam ediyor bu arada. Bunun haricinde bankacılık sistemi ile ilgili işin finansmana erişimi vesaire, şusu busu yatırım bankacılığıyla ilgili olan kısımlar çözülmüş mü? Vallahi çözülmemiş yani. Yani en azından bugünden baktığımda çözülmemiş.

Yine enflasyonla ilgili olan kısım, o dönemlerde en büyük sıkıntı Türkiye'nin en büyük düşmanı olarak gösterilmiş. Çözülmüş mü? Çözülmemiş. Gene aynı durumdayız. Yabancı sermaye dış kredilerden faydalanım yükünü arttırır vesaire gibi güzel yorumlar yapılmış, gene aynı problemleri yaşıyoruz. Teknolojik bilgimizi hızla arttırmalıyız.

Yabancı sermayede özellikle Gümrük Birliği süreci ve arkasından Avrupa Birliği ile müzakere başlatıldığında ciddi bir artış oldu. Hakkını teslim etmek lazım ama sonrasında durdu. Yani şimdi biz tabii burada şundan bahsetmişiz; teknoloji transfer ederken aslında kopyala yapıştır yapmışız. Kendi teknolojimizi geliştirmemişiz, aslında üstüne... Çin yapmış mesela bunu. Yani Çin belli bir teknolojiyi almış, Cisco’dan teknolojiyi çalmış, gitmiş Huawei olarak dünyanın içinden geçiyor adam şu anda. Yani Cisco'nun çok çok daha üstünde bir dünya şirketi yaratmış durumda. Biz bunu başaramadık mesela.

Mesela nükleer enerji ile ilgili biz Berat Bey Enerji Bakanı iken gittik, teknolojiyi olduğu gibi götürmüş oraya, onlardan teknoloji almış. Şimdi 60 tane nükleer santral yapıyor kendi adam. Yine teknolojik bilgimizin hızlandırılması, tek tek geçeceğim, teknik eğitimin daha fazla ve ağırlık verilmesi ile ilgili o dönem konuşulmuş. Çok güzel. Metin Başkan, Nadir Başkan bir araya geldiğimiz zaman konuştuğumuz bütün konuları 1970'lerde de konuşmuşlar. Aynı hikaye teknik eğitim; işte teknik eğitimin geliştirilmesi, bu yönde çabalar harcanmış. Yapılmış mı? Hani evet ama "yetmez ama" dediler ya bir ara, öyle bir durum yani.

Teknoloji transferlerinin titizliği, burada önemli maddelerden bir tanesi üniversitelerimizin artık silkinmesi lazım demişler. Yani teknoloji üretsin bu üniversiteler, destek versin sanayiciye, sanayi iş birliği, üniversite iş birliği gelişsin demişler. Üniversitelerden çok dertliler 1970 yılında, biz de dertliyiz. Şimdi bize diyorlar ki inovasyon yapın, 1 dolara satmayın kilogramını, 10 dolara satın, 5 dolara satın, Ar-Ge yapın. Ya hangi adamla yapacaksın? Kiminle yapacaksın? Hani ben yaptım. Şimdi ekip kuruyoruz, arkadaşları kuruyoruz, aldığımız çocuklar donanımlı gelmiyor. Bunların eğitimi için tekrar uğraşıyoruz. Bir daha uğraşıyoruz. Şimdi burada gerçekten Ar-Ge ve inovasyonla büyüyeceksek eğer o entelektüel sermayeye işte Hakan Bey'in dediği entelektüel sermayeye çok fazla yatırım yapmak gerekiyor. Bunlar çözülmemiş. Biz bu konuda bu arada Eskişehir olarak daha şanslıyız tabii onu da söylemeliyim yani.

Devletin sanayi politikası daha tutarlı olmalıdır demişler 1970 yılında. Buraları pas geçeyim. Sanayi planlaması yeniden ele alınmalı ki bunlar gerçekten güncel olarak bugün... Ki o dönem planlı dönem yani tabii. Planlı döneme yeni geçilmiş bu arada, ilk birkaç yılından bir tanesi. Devlet, işçi, sermaye ilişkilerinin yeni baştan düzenlenmesi; kamu iktisadi teşekküllerinden oradaki yüksek maaşların ya da kamudaki yüksek maaşların özel sektöre yansımaları, oradaki talepler, bu arada işçi hakları vesaire falan gibi olan kısımda tamamen siyasal olarak görülen süreçlerde kamu iktisadi teşekküllerinin hani işçi maaşları üstünden gitmiş ve özel sektörün bu işçi maaşları üzerinde şu anda ezildiği, kimsenin de mutlu olmadığı ile ilgili ki şu anda da böyle bir çalışan barışı problemi var. Baktığınız zaman yine de iktisadi devlet teşekkülleri vesaire.

Burada esasen ortak pazara girmekle ilgili olan kısımlar tabii ki Türkiye'nin kazanımlarından bence de Avrupa Birliği olan süreçleri falan ama onlar o dönem bunu kapitülasyonlardan olan risklerinden ya da kapitülasyonların bize 500 yıl boyunca yaşattığı refleksten dolayı Avrupa Birliği’ni çok anlayamamışlar. Belki o dönem için konjonktürel olarak doğruydu ama evet o dönemde... Şimdi baktığımız zaman sanayinin, sanayicimizin Eskişehir'de sıkıntıları var ama ben bu sıkıntıları siz de çok yazıyorsunuz çiziyorsunuz, çok teşekkür ederiz ağzınıza sağlık. Ama kent olarak da bir sanayi açısından bakmak gerekiyor. Eskişehir bu anlamda gerçekten diğer kentlerden ayrışıyor. Bizim sektörel çeşitliliğimiz Eskişehir'de çok fazla var. Bir yatırımcı geldiği zaman aslında kentin yapısına da fazlasıyla bakıyor. Ben bu arada bütün Eskişehirlilere de teşekkür etmek istiyorum; Sayın Başkanımız başta, başkanlarımız başta olmak üzere. Hani Eskişehir Türkiye'nin hatta dünyanın 10 güvenli kentinden bir tanesi. Hani geldiğimiz iyi noktalar da var kent olarak.

Yine de şikayet etsek de 3 tane üniversitemiz var, insan kaynakları ile ilgili o erişim ve ulaşım sağlayabiliyoruz bu anlamda. Yine yatırım yapmak açısından birazdan başkanım anlatacaktır; pırıl pırıl bir organize sanayi bölgemiz var ama kentin çeperlerinde dediğimiz gibi 1600 üyemiz var bizim. Kentin birçok yerinde aslında sanayiye erişim ve ulaşımla ilgili, yatırımla ilgili pek bir sıkıntımız yok. Arsa maliyetlerinden şikayet ediyoruz tabii ki ama bu normal bugünkü durumla alakalı, bu bir devlet politikası. Yeni organize sanayi bölgelerin ya da yeni ucuz alanların oluşturulması ile ilgili hani finansman olarak sanayicinin cebinden daha az para çıksın anlamında söylüyorum, önemli. Bu anlamda Eskişehir gerçekten potansiyeli yüksek.

Ama şunu da söylemeden edemeyeceğim; hani Eskişehir'in en büyük problemlerinden bir tanesi ki bu konuyla ilgili hepimiz çalışıyoruz, limanlara bağlantı, Gemlik Limanı’na bağlantı bence son derece önemli. Eskişehir'in ihracatının çok önemli bir kısmı kara yolu ile yapılıyor ki biz hani bir raylı sistemler veya tren yolu kenti olarak ya da ne bileyim lokomotif kenti, vagon kenti, demiryolları kenti olarak bu kent ihracatının neredeyse tamamının kara yoluyla çıkması hem yeşil enerji hem yeşil dönüşüm hem yeşil mutabakat açısından son derece önemli olduğunu düşünüyoruz ama limanlara açılmakla ilgili de önümüzdeki zannediyorum 3-4 yıl içerisinde çözülecek olan bir durum. Şu anda bir 22 kilometrelik yol var Gemlik ile Yenişehir arasında. Organize sanayi bölgesi bağlantımız gerçekleşiyor, başkan birazdan daha detaylı aktarır onları. Lojistik problemlerimiz var, bu kentin bence sanayisi ile ilgili en büyük sıkıntılarından bir tanesidir. Hani ben bunu sadece OSB açısından söylemiyorum; Çukurhisar'daki üyelerimiz, diğer ilçelerimizdeki üyelerimiz, şehir merkezindeki üyelerimiz açısından da.

Finansmana erişim vesaire falan ama Eskişehir'e ortak bir gelecek kurabilmek için de benim en büyük hayalim Eskişehir'in gençlerini Eskişehir'de tutabilecek yatırımlara fazlasıyla ihtiyaç var. Artık teknoloji ve bilgi çağındayız. Evet Hakan Bey çok güzel söyledi, üretime dönüyor olmamız gerekiyor, mutlaka o süreçleri gerçekleştirmemiz gerekiyor ama o klasik yöntem 1980'ler, 90'lardaki klasik yöntemlerle de olmuyor. İşte burada o ikiz dönüşüm dediğimiz dijital dönüşüm, yeşil dönüşüm, bununla birlikte verimlilik, hatta toplum 5.0 dediğimiz toplumsal dönüşüm, zihniyet dönüşümü, zihniyet açısından farklı bir bakış açısıyla yeni üretim teknikleri geliştirmek, bizim şehrimizin çocuklarına gerçekten iş bulabiliyor olmak, hatta üniversiteye eğitime gelmiş çocuklarımızı şehrimizde tutabiliyor olmak için hem yaratıcı endüstriler kısmında hem üretim kısmında hem teknolojik fabrikalar kısmında hem yazılım kısmında gerçekten yeni alanlar planlı, yeni çalışmalar, yeni vizyon projeleri ortaya koymamız gerekiyor. Çünkü entelektüel sermaye bu kente geliyor ve gidiyor.